Życie potrafi ranić, jak ludzie którym ufamy
Życie potrafi ranić, jak ludzie którym ufamy, mimo, że obiecywali, że zawsze już będą z nami.
Życie potrafi ranić, jak ludzie którym ufamy, mimo, że obiecywali, że zawsze już będą z nami.
Bo świat bez Ciebie nie ma najmniejszego sensu.
Miłość jak czkawka każdego czasem targa.
To co bolesne, wyostrza naszą miłość.
Jakże piękny bywa człowiek w chwili, gdy o przebaczenie prosząc, głowę schyli, lecz większą pięknością się odznacza, gdy podnosząc głowę – przebacza!
Pisz do mnie czasem, bo umieram.
Mogę być zmęczona, smutna, zła, zdenerwowana, ale zawsze będę jednocześnie szczęśliwa, bo wiem, że mam Ciebie.
Czasem przychodzi taki moment, że trzeba się odwrócić i odejść w zupełnie przeciwną stronę.
Boże, wiem, że przeznaczyłeś mnie dla kogoś innego, ale mógłbyś to trochę przyśpieszyć.
Owszem, miała wspomnienia, ale wspomnień nie można dotknąć, poczuć ani przytulić.